A INICIO

Hoxe é un día triste.
Foise... puxo a dobre barra final
antes de tempo, demasiado cedo.
Aínda non era o momento; faltaba moita
música e moita vida, amigo.
Unha persoa sinxela, honesta, humilde...
Tanto, que pasaba desapercibido cando
estaba, e o seu vacío, facíase enorme
cando non viña.
Ese vacio agora, será eterno. 
Sempre haberá unha silla baleira.
Algunha vez —non lembro con quen— 
alguén dixo:
"Dame 50 Santis e fágo­che unha gran banda"
E era verdade.
Para Santi tenor, como lle chamabamos
na banda,o compromiso era innegociable.
Agardo que, onde vaias, sigas con ese 
gran sorriso e ese humor que tanto nos 
regalabas.
Descansa en paz, amigo.
Agárdanos... que algún día habemos
de volver a vernos.

Gustavo Castro